Çalıkuşu

Reşat Nuri Güntekin

За особеностите на екземпляра

Състояние:: Много добро
Забележка:: Почти отлично.
Език:: Турски
Наличност:: 1 бр.

За изданието

Издателство:: İnkılap Kitabevi
Град на издаване:: Ankara
Година:: Без година
Език:: Турски
Страници:: 408
Корици:: Меки
Категория:: Класика
Ширина (мм):: 134
Височина (мм):: 200
Дебелина (мм):: 27
ISBN:: 9789751000125

Reşat Nuri Güntekin'in 1922 yılında ilk kez Vakit gazetesinde tefrika edilen en tanınmış eseridir. Fransız Lisesi mezunu gencecik, delişmen bir kız olan Feride'nin serüveni yaşadığı derin bir hayal kırıklığı sonrasında nişanlısını, ailesini İstanbul'da bırakarak Anadolu'nun küçük bir köyüne öğretmen olmasıyla başlar. Daha sonra bu köyü diğer kasabalar, şehirler izler. Önceleri her gittiği yerde Kurtuluş Savaşı'nın etkileri görülür, güç koşulların, sefaletin izlerine rastlanır. Sonraları farklı kültürden gelen genç, yalnız ve bağımsız bir kızın toplumsal yaşamdaki zorlukları, çatışan değer yargıları, karşısına dikilen çıkar ilişkileri, Feride'nin iç dünyasındaki fırtınalar ve derin yalnızlıkla iç içe geçerek okurun karşısına çıkar. Çalıkuşu, gerçekçi yönelimin ilk dönemlerinden olan bir başyapıttır. Reşat Nuri Güntekin (İstanbul, 25 Kasım 1889 - Londra, 13 Aralık 1956) Türk romancı, öykücü ve oyun yazarıydı. Çalıkuşu (Fındıkkıran, 1922) romanı, Anadolu'da yaşayan genç bir Türk öğretmeninin kaderini konu alır; kitap 1966'da filme, 1986'da ise televizyon dizisine uyarlanmıştır. Anlatım tarzı detaylı ve hassas olup, gerçekçi bir üsluba sahiptir. Diğer önemli romanları arasında Yeşil Gece ve Yaprak Dökümü yer almaktadır. Babası orduda binbaşıydı. Reşat Nuri, Çanakkale'de ilkokul, Çanakkale'de ortaokul ve İzmir'de Kardeşler Okulu'nda eğitim gördü. 1912 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nden mezun oldu. Bursa ve İstanbul'daki liselerde öğretmen ve yönetici olarak çalıştı, ardından Milli Eğitim Bakanlığı'nda müfettiş olarak görev yaptı (1931). 1933-1943 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Çanakkale Başkan Yardımcılığı, 1947'de Milli Eğitim Bakanlığı'nda Başmüfettişlik ve 1950'de Paris'te Kültür Ataşesi olarak görev yaptı; bu dönemde aynı zamanda UNESCO'da Türkiye temsilcisiydi. Emekli olduktan sonra İstanbul Şehir Tiyatroları edebiyat kurulunda çalıştı. Akciğer kanseri tedavisi gördüğü Londra'da vefat etti. İstanbul'daki Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi. "Чаликушу" (Орехчето) е най-известното произведение на Решат Нури Гюнтекин, публикувано за първи път във вестник "Вакит" през 1922 г. То започва с приключенията на Фериде, младо, енергично момиче, завършило френска гимназия. След дълбоко разочарование тя напуска годеника си и семейството си в Истанбул, за да стане учителка в малко селце в Анатолия. След това село се нареждат и други градове. Първоначално последиците от Войната за независимост са видими навсякъде, където отива, разкривайки суровите условия и бедността. По-късно пред читателя се разкриват борбите на едно младо, самотно и независимо момиче от различна култура в социалния живот, противоречивите ценности, опортюнистични връзки и бурите във вътрешния свят на Фериде, преплетени с дълбока самота. "Чаликушу" е шедьовър, представляващ един от ранните периоди на реалистичната литературна мисъл. Решат Нури Гюнтекин (Истанбул, 25 ноември 1889 г. - Лондон, 13 декември 1956 г.) е турски писател на романи, разказвач и драматург. Романът му "Чаликушу" ("Орехчето", 1922 г.) е за съдбата на млада турска учителка в Анатолия; филмът е заснет по тази книга през 1966 г. и е преработен като телевизионен сериал през 1986 г. Разказът му е с подробен и прецизен стил, с реалистичен тон. Другите му значими романи са "Йесил Гедже" ("Зелена нощ") и "Япрак Дьокюмю" ("Листата падат"). Баща му е бил майор в армията. Решат Нури е учил в начално училище в Чанаккале, средното училище в Чанаккале и училището за братя в Измир. Завършва Литературен факултет в Истанбулския университет през 1912 г. Работил е като учител и администратор в гимназии в Бурса и Истанбул, след това като инспектор в Министерството на националното образование (1931 г.). Служи като заместник-председател на Чанаккале между 1933 и 1943 г. в турския парламент, главен инспектор в Министерството на националното образование (1947 г.) и културен аташе в Париж (1950 г.), когато е и турски представител в ЮНЕСКО. След пенсионирането си работи в литературния съвет на Истанбулските общински театри. Умира в Лондон, където се лекува от рак на белия дроб. Погребан е в гробището Караджаахмет в Истанбул.